نفس می کشم نبودنت را

نیستی

هوای بوی تنت را کرده ام

می دانی

پیرهن جدایی ات بدجور به قامتم گشاد است

تو نیستی

آسمان بی معنیست

حتی آسمان پر ستاره

و باران

مثل قطره های عذاب روی سرم می ریزد

تو نیستی

و من چتر می خواهم ...

هر چیزی که حس عاشقانه و شاعرانه می دهد در چشمانم لباس سیاه پوشیده...

خودم را به هزار راه میزنم

به هزار کوچه

به هزار در

نکند یاد آغوشت بیفتم ...

هنوز هم عاشقانه هایم را عاشقانه برای تو می‌نویسم...
هنوز هم در ازدحام این همه بی تو بودن از با تو بودن حرف می‌زنم...
هنوز هم باور دارم عشق ما جاودانه است...

این روزها دیگر پشت پنجره می‌نشینم و به استقبال باران می‌روم.
می‌دانم پائیز، هنوز هم شورانگیز است...
می‌دانم  یکی از همین روزها کسی که نبض زندگی من است،
کسی که جز تو نیست بازمی‌گردد...

می‌دانم تمام می‌شود و ما رها می‌شویم؛ پس بگذار بخوانم:
اولین عشق من و آخرین عشق من تویی
نرو، منو تنها نذار که سرنوشت من تویی...

اولین روز بارانی را به خاطر داری؟
غافلگیر شدیم
چتر نداشتیم
خندیدیم
دویدیم
و به شالاپ شلوپ‌های گل آلود عشق ورزیدیم.

دومین روز بارانی چطور؟
پیش‌بینی‌اش را کرده بودی
چتر آورده بودی
من غافلگیر شدم
سعی می‌کردی من خیس نشوم
و شانه سمت چپ تو کاملاً خیس بود

سومین روز چطور؟
گفتی سرت درد میکند
حوصله نداشتی سرما بخوری
چتر را کاملاً بالای سر خودت گرفتی
و شانه راست من کاملا خیس شد

و چند روز پیش را چطور؟
به خاطر داری؟
که با یک چتر اضافه آمدی
و مجبور بودیم برای اینکه پین‌های چتر توی چش و چالمان نرود دو قدم از هم دورتر برویم

فردا دیگر برای قدم زدن نمی‌آیم.
تنها برو!

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه

امشب دگر ، ز، هر که و هر کار خسته ام

دل خسته سوی خانه ، تن خسته می کشم

دیگر از این حصار دل آزار خسته ام

از او که گفت یار تو هستم ولی نبود

از خود که بی شکیبم و بی یار خسته ام

تنها و دل گرفته بی زار و بی امید

از حال من مپرس که بسیار خسته ام...

شروعش زیبا بود

 پایانش اما...

 من ندانسته خام گشتم یا تو نماندی آیا؟!!!

 من نمیدانم روحم خراش برداشته است یا جسمم توان همیشه را ندارد

 من نمیدانم میشود هم به تو فکر کرد و هم فکر نکرد مدام؟!!!!

 من نمیدانم خلا نبودنت را با چه دلخوشی پر کنم ...

 من نمیدانم این دلخوشی تا به چه اندازه باید بزرگ باشد...

 تا به چه اندازه وسیع...

 من نمیدانم طعم بودنت...

 طعم بوسیدنت...

 طعم ابدی خواستنت را چگونه حالا که نیستی پاسخ گو باشم؟!!!!!

 من نمیدانم با چشمان حریصی که با اندک نبودنت تاب نیاوردند و

 چون تو نیستی دست از سر چشمانم بر نمی دارند چه کنم ...

 میترسم...

 من که گفته بودم چشمان وحشی مرا هیچ نگاه هرزه ای رام نخواهد کرد...

 حتی این را به چهار دیواری کوچکت آویزان کرده بودی...پس چرا؟!!!!

 همه اینها را که من نمیدانم تو میدانی آیا؟

 نه تو هم نمیدانی اگر میدانستی که عزم رفتن نمیکردی ...

 آه که همه آنچه بین من و تو گذشت دست زمانه بود...

 عجیب سرنوشت برای جداییمان دندان تیز کرده بود...

 آه که من هنوز دوستت دارم.

اینجا در قلب من حد و مرزی برای حضور تو نیست

به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد

مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

بگو معنی تمرین چیست ؟

بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟

بریدن از خودم را ؟

مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...

از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

همه می دانند که دوری تو روحم را می آزارد

تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند

نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...

به تو مي انديشم

آن هنگام كه حس مي كنم زندگيم در تلاطم است

و تنهايي روز به روز مرا از درونم مي خورد

به تو مي انديشم...

به تو مي انديشم...

آن هنگام كه لبريز از سرما مي شوم

و روحم يخ مي زند

وقتي كه باران به دنبالم است

و رهايم نمي كند

به تو مي انديشم...

به تو مي انديشم...

واي كه چگونه به تو مي انديشم...

به تو مي انديشم ؛چرا كه بخاطر توست كه زنده مانده ام

به خاطر توست كه زندگيم را از دست داده ام

به تو مي انديشم چرا كه به معجزه ايمان دارم

به اين كه اگر تو را لمس كنم نجات مي يابم

چرا كه مي خواهم با تو باشم ولي تو را ندارم

و ذره ذره خواهم مرد

به تو مي انديشم...

به تو مي انديشم...

به تو...

آن هنگام كه حس مي كنم آينده ديگر گذشته است

و شب در كنارم متوقف خواه شد

به تو مي انديشم...

به تو...

آن هنگام كه هياهوي سكوت مرا بيار مي كند

لحظه لحظه فراق تو بريم درد آور است

به تو مي انديشم...

به تو...

به تو مي انديشم ؛چرا كه بخاطر توست كه زنده مانده ام

به خاطر توست كه زندگيم را از دست داده ام

به تو مي انديشم چرا كه به معجزه ايمان دارم

به اين كه اگر تو را لمس كنم نجات مي يابم

چرا كه مي خواهم با تو باشم ولي تو را ندارم

و ذره ذره خواهم مرد

به تو مي انديشم...

به تو مي انديشم...

به تو...

اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه

تموم خطوط تلفن،تالارهای گفتگو و ایمیلها اشغال می شه....

همه جا پر میشه از این كه:

رنجوندمت،پشیمونم،منو ببخش

تو را عاشقانه می پرستم

مراقب خودت باش.

اما بین این همه پیام یكی تكون دهنده تره:

همیشه عاشقت بودم ولی هیچ وقت بهت نگفتم!

پس عشق و محبت را تقدیم آنكس كه دوستش داریم كنیم

شاید كه دیگر فردایی نباشد.

دوباره معجزه آب و آفتاب و زمين
شکوه جادوی رنگين کمان فروردين
شکوفه و چمن و نور و رنگ و عطر و سرود
سپاس و بوسه و لبخند و شادباش و درود
دوباره چهره نوروز و شادماني عيد
دوباره عشق و اميد
دوباره چشم و دل ما و چهره های بهار
هفت سين

فرارسيدن نوروز و سال نو را شادباش ميگويم.
برايتان تندرستي و نيکروزی
در سال نو آرزو دارم.
باشد که سالي سرشار از شادی
و کامروايي داشته باشيد

عشق تو در سینه ام اما لبم گوید برو

    اشک خون در دیده ام اما همی گویم برو

ای عزیز قلب من ای مایه آرام من

 مال من هرگز نشد آن قلب تو دیگر برو

  روزگاری بهترین عشق جهان از آن من بود

عشق من پامال شد زیر دروغت خوب من دیگر برو

اشک چشم از دوریت سیلاب شد

ناله ام فریاد شد ای بی خبر دیگر برو

نیست نایی در دو پایم تا بپوید راه تو

مانده ام در راه ای آرام جان دیگر برو

قلب من بیمار شد افتاد در بستر ولی

       قلب تو ناید به دیدارش نیک میدانم برو.......

درجلسه امتحان عشق

من مانده ام و یک برگه سفید

یک دنیا حرف ناگفتنی

و یک بغل تنهایی و دلتنگی...

این جا من هستم؛ ، سکوتي شکسته و درهم بخاطر هر روز نديدن تو اينجا من هستم ؛ تهي از زندگي و روزمرگي ، خالي تر از هميشه؛ با کلافي درهم و پيچ در پيچ معني سکوتم را با چشمانم برايت بارها فرستاده ام اينجا من هستم با آوازي که هرگز نشنيدي من هستم و سازي مبهم اينجا من مانده ام تنها در پس اندوه صداي کهنه سازم من هستم و گلي پرپر شده از عشقي کور اينجا در شهري دور من مانده ام به انتظار هر لحظه که بيايي در شهري خاک گرفته و غروبي تنگ ، من هستم و سيمايي شکسته تر از هميشه اينجا من هستم و خيال هميشگي چشمان مشکي تو. . . حتي كلمات هم دگر از نوشتن دردهايم عاجزند

^{دوستم داشته باش ،هـمانـگونه که من دوستـت دارم} 

^{بگذار فاصله من و تو کمتر از آنی باشد  
            ...که می خواهـیـم و نمی توانـیـم                          
    ...که می توانـیــم و نمی گـذارنــد}                                                  

          ^{بگذار میان من و تو فاصله ای نـمـانــد 
 !...نه به خاطر خودت                                    
!...و نه به خاطر من}                                                                            

^{...که به خاطر این عـشـق دوسـتـم داشـتـه باش}   

"...  ^{بـیـش از آنی که من دوسـتـت دارم} ... "